Mowa pogardy i alternatywne fakty, czyli o medialnej i społecznej odpowiedzialności za słowo

Mowa pogardy i alternatywne fakty, czyli o medialnej i społecznej odpowiedzialności za słowo

Debata po pokazie filmu „Utracona cześć Katarzyny Blum”
Plakat filmu "Utracona cześć Katarzyny Blum"Creator: Andrzejbanas. Creative Commons License LogoThis image is licensed under Creative Commons License.

23. Festiwal Wiosna Filmów
6.04.2017, czwartek
Projekcja od 18:00, debata od 19:45
Kino Praha
Jagiellońska 26, Warszawa

 „To, co Böll opowiada, jest czasem lepsze, a czasem gorsze. Ale zawsze trafiało i trafia w samo serce niemieckiego ducha czasu. Tak jest też z historią o Utraconej czci Katarzyny Blum”, napisał słynny krytyk literacki Marcel Reich-Ranicki po ukazaniu się opowiadania w 1974 r. Powieść niemieckiego noblisty natychmiast stała się bestsellerem, a ekranizacja w reżyserii Volkera Schlöndorffa i Margarethe von Trotta zyskała światową sławę  ze względu na swoją wymowę polityczną.  Tytułowa, stroniąca od polityki, bohaterka zostaje wplątana w kryminalno-polityczno-medialną aferę. Upokarzana przez policję, nękana przez prasę, w akcie desperacji sięga po przemoc. Heinrich Böll opisał bezwzględną i kłamliwą nagonkę prasową na Katarzynę Blum, jednoznacznie komentując napastliwą kampanię ruchów prawicowych przeciw studenckiej rewolcie ’68, poprzez którą młodzi Niemcy rozprawiali się z winą pokolenia rodziców i skostnieniem systemu politycznego. Historia kobiety jest punktem wyjścia do dyskusji o granicach wolności mediów i przyszłości demokracji.

Zarówno w powieści, jak i filmie, można odnaleźć wiele ważkich, aktualnych dziś tematów jak bezbronność wobec środków masowego przekazu czy mechanizmy eskalowania werbalnej i psychicznej przemocy. Jak współcześnie reagować na słowną agresję, jak też próby manipulacji? Jaką odpowiedzialność za rzeczywistość społeczno-polityczną ponoszą media? Jak w czasach post-prawdy media mogą dbać o nastroje społeczne, zapewniając jakość i rzetelność informacji? Jak pielęgnować nonkonformizm oraz aktywnie zwalczać  opresyjne wypowiedzi  wobec dyskryminowanych grup? Odpowiedzi na te pytania poszukają zaproszeni do debaty goście, m.in.:

Magdalena Chrzczonowicz, sekretarz redakcji OKO.press

Joanna Grabarczyk, Kampania HejtStop

Jan Świerszcz, Fundacja na rzecz Różnorodności Społecznej, Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej, Kampania Przeciw Homofobii

Moderacja: Roman Kurkiewicz, Collegium Civitas

Wydarzenie na Facebooku - dołącz i zaproś znajomych

Wstęp na debatę - bezpłatny, bilet na film - 10 zł, przedsprzedaż w Kinie Praha od 27.03.

Pokaz i debata zorganizowane przez Fundację im. Heinricha Bölla we współpracy z 23. Festiwalem Filmowym Wiosna Filmów są elementem obchodów roku jubileuszowego z okazji setnej rocznicy urodzin jej patrona, noblisty Heinricha Bölla. Szczegółowe informacje można znaleźć w specjalnym dossier.

Informacje o filmie

"Utracona cześć Katarzyny Blum"
Czas trwania: 106 min
Język napisów: polski
Język audio: niemiecki
Kraj produkcji: Niemcy
Rok produkcji: 1975
Reżyseria: Volker Schlöndorff i Margarethe von Trotta przy współpracy Heinricha Bölla
Scenariusz: Volker Schlöndorff i Margarethe von Trotta
Obsada: Angela Winkler, Mario Adorf, Dieter Laser, Hannelore Hoger, Heinz Bennet i Jürgen Prochnow

Nagrody:

1975  MFF w San Sebastian - Nagroda Specjalna Katolickiego Biura Filmowego (OCIC)
1976 Niemiecka Nagroda Filmowa: Złote Taśmy Filmowe za zdjęcia i kreację aktorską

Akcja filmu rozgrywa się w okresie karnawału w nadreńskiej metropolii w połowie lat siedemdziesiątych. W Niemczech Zachodnich była to dekada terroryzmu. Bystra i wrażliwa gospodyni domowa Katarzyna Blum zakochuje się na przyjęciu karnawałowym w młodym przestępcy, uciekającym przed policją. Jej krótki związek ze ściganym mężczyzną przykuwa uwagę policji czyniąc z Katarzyny temat bezlitośnie wykorzystywany przez żądne sensacji brukowce. Kiedy funkcjonariusze próbują go aresztować, Katarzyna pomaga mężczyźnie w ucieczce. Ten „czyn“ stawia i ją w kręgu podejrzanych. Pewna wysoko nakładowa gazeta bulwarowa – przy współdziałaniu prokuratury i policji – rozpoczyna kampanię, w której życie Katarzyny przedstawiane jest w fałszywym świetle i poddawane manipulacji. Pozostawiona sama sobie, pozbawiona szans w starciu z prasową nagonką, postanawia wziąć sprawy we własne ręce. Film jest staranną adaptacją prozy niemieckiego noblisty Heinricha Bölla i echem w dyskusji na temat odbioru publicznego działalności grupy Baader-Meinhof.